Nieuws - Website Focolarebeweging

 

  HOME

 
Profetisch teken in de muziekbusiness
40 jaar Gen Rosso en Gen Verde
 

Het begon allemaal met twee simpele cadeaus. Inmiddels zijn de twee internationale performing groups van de Focolarebeweging, Gen Rosso en Gen Verde, trendsettend op het gebied van christelijk geÔnspireerde muziek . Een terugblik door Frans Verkaart, een van de eerste bandleden.

December 1966. De Beatles werken aan de opnames van Sergent Pepper. De Rolling Stones boeken recordcijfers met Satisfaction. Truman Capote brengt het ijskoude In Cold Blood uit en Garcia Marquez het even onsterfelijke Cien anos de soledad (Honderd jaar eenzaamheid). Intussen blijven in Vietnam de doden vallen, verspreidt Che Guevara zijn guerrillaoorlog en sluiten jongeren zich in studentenprotesten aaneen. Nieuwe muziek en nieuwe helden scheppen de voorwaarden voor een van de meest markante en romantische perioden van de vorige eeuw.
In deze context ontstaan in het internationale focolarestadje Loppiano twee opmerkelijke bands: Gen Rosso en Gen Verde. Ik herinner me het begin, even eenvoudig als onschuldig. Chiara Lubich, stichtster van de Focolarebeweging, geeft aan de jongens en meisjes van Loppiano met Kerstmis respectievelijk een rood en een groen drumstel. Een begin als een klein profetisch teken, getuigend van een grootse intuÔtie. Want veertig jaar later zijn beide groepen nog steeds volop actief en hebben zij voor velen een nieuwe weg geopend. Ze hebben stem gegeven aan verlangens die ook vandaag velen proberen te realiseren.

Multicultureel
Intussen behoren Gen Rosso en Gen Verde ongetwijfeld tot de bekendste groepen in de wereld op het gebied van de moderne, christelijk geÔnspireerde muziek. Op de eerste plaats door hun multiculturaliteit. In onze tijd is die veelkleurigheid vanzelfsprekend. Toen was die absoluut vernieuwend, omdat alles wat niet westers was tot het terrein behoorde van antropologen en etnologen.
Vanaf onze eerste akkoorden manifesteerden we ons internationaal en interraciaal. Gen Rosso en Gen Verde waren samengesteld uit jonge artiesten met de meest verschillende culturele, sociale en geografische achtergrond. Op de tweede plaats was er de inspiratie om de diepste menselijke en religieuze waarden met moderne middelen door te geven. In onze begintijd was het ondenkbaar dat wat je in een kerk zong ook op de planken bracht en nog minder dat je in een kerk muziek speelde die je normaliter in een theater of op de radio hoorde. De twee bands slaagden erin de jongerenmuziek bij het kerkvolk te brengen en het religieus geÔnspireerde lied bij een groot deel van de jongeren bemind te maken. Een bescheiden maar reŽle omwenteling.

Gen
Ook al klinken de teksten van de eerste songs nu wat naÔef - dat geldt trouwens ook voor de beatteksten van die zestiger jaren - wij zongen met gewone woorden over 'hogere' dingen. Rijmteksten die iets uitdrukten van het heimwee naar een nieuwe wereld. 'Gen' betekent niet voor niets 'nieuwe generatie'.
De eerste titelsong, Gen, Gen, Gen, een oproep tot een meer verenigde wereld, ontstond tijdens een werkpauze in Loppiano. Met een simpele gitaar improviseerden we een melodie en een paar tekstregels op het woord Gen. Dit werd daarna op papier gezet door de enige beroepsmusicus onder ons en bleef jarenlang een soort strijdlied om de kern van onze boodschap uit te dragen: eenheid!
In veertig jaar hebben beide bands heel wat avonturen meegemaakt. Van de eerste concerten in provincietheatertjes tot in de stadions van wereldsteden. Van de eerste timide songs tot de meest recente musicals. Tientallen platen, honderden songs in bijna elke taal. Kleine optredens en mega-evenementen als de Wereldjongerendagen.

Muziekbusiness
We vormden onbedoeld ook een aanklacht tegen de grillige wereld van de muziekbusiness. Ons leven was in overeenstemming met de artistieke en professionele boodschap die we brachten. We zongen wat we leefden en leefden wat we zongen, met alle moed die daarvoor nodig is. En nog steeds is dit de enige basis waarop beide bands leven en werken.
Maar de intuÔtie die Chiara had, reikte verder. Ze gaf behalve voor de groep van jongens ook het startsein voor de groep die alleen uit vrouwen bestond en die door henzelf werd bestuurd. En dit in een milieu als de muziekwereld, waar zelfs vandaag de mannelijke dominantie nog zo sterk is.
Eťn ziel dus, met twee verschillende temperamenten en wijzen van expressie. Daarom kunnen de twee mensen van het eerste uur, Valerio CiprŪ en Paola Stradi, met ťťn stem spreken als ze zeggen: "Vanaf het begin was ons doel hoop te geven op een wereld waarin samenwerking en harmonie mogelijk is, met bijzondere aandacht voor de zwaksten: gevangene, vluchteling, oudere, zieke, uitgestotene.... We hebben nooit een compromis gesloten en hebben de puurheid bewaard van de boodschap van vrede en eenheid die we aan iedereen wilden brengen."

Jubileum-uitgaven
Terwijl Gen Rosso zijn veertigjarig jubileum heeft gevierd met de uitgave van het album Zenith, kwam Gen Verde met de productie La coperta del mondo, een vervolg en completering van Prime pagine. De dvd is een multimediale vogelvlucht van muziek, songs, dans, videoprojecties en choreografieŽn door de geschiedenis en ontwikkeling van de Focolarebeweging en haar belangrijkste hoofdpersonen. Een twaalftal audio-videofragmenten plus twee bonustracks vormen samen een show die het midden houdt tussen een musical en een 'piŤce de theatre', door de groep op tournee gebracht in ItaliŽ en ver daarbuiten.
De andere noviteit van Gen Verde is een cd die verschillende gedeelten bevat van de Messa della concordia, een prachtige verzameling liturgische gezangen, gecomponeerd met medewerking van de bekende componist en theoloog Pier'Angelo Sequeri. Afgezien van hun kerkelijke functionaliteit tonen deze gezangen de verfijning van een stijl die al jaren een vast referentiepunt vormt, zowel door de puurheid van de melodieŽn als de originele vocale harmonieŽn. De bijdrage die Gen Rosso geeft in enkele composities en vocale gedeelten, bevestigt hoezeer beide groepen met elkaar blijven optrekken, in respect voor de eigenheid van elke groep.
door Frans Verkaart

 
« Vorige