Nieuws - Website Focolarebeweging

 

  HOME

 
De Focolarebeweging na de dood van Chiara Lubich
Eén jaar later
 

“Overal zie ik een nieuw besef van verantwoordelijkheid”

Deze maand is het één jaar geleden dat Chiara Lubich, stichtster van de Focolarebeweging, overleed. Een vraaggesprek met Emmaus, Maria Voce, de nieuwe presidente van de beweging.

Men zegt dat de meest delicate en beproefde fase in een werk van God de eerste periode na de dood van de stichter is. Geldt dit ook voor Focolare?

 Dit is beslist een delicate fase voor ons. Maar ik denk niet dat we een beproeving doormaken: er is niet een gevoel van nostalgie, want Chiara is heel sterk aanwezig. Zo ervaar ik dat. Het lijkt me bijna vreemd om te spreken over een periode ná Chiara. Iedere dag weer ervaren we deze band tussen hemel en aarde. We ‘zijn’ met haar. Sterker nog, dat wat Chiara in al deze jaren heeft gezegd, heeft nu een nog grotere kracht dan tevoren en roept heel sterk op om met telkens nieuwe radicaliteit te leven. Bovendien meen ik te kunnen zeggen dat er al onmiddellijk na haar dood een stap vooruit is gezet. Zo heeft bijvoorbeeld een Thaïse boeddhist publiekelijk tijdens de uitvaart gezegd: “Chiara is ook van ons”. Het blijkt ook uit de grote aandacht die haar overlijden heeft gehad in de media op heel veel plaatsen in de wereld. Het blijkt ook uit de vele initiatieven die persoonlijkheden en organisaties ondernemen om haar erfenis levend te houden.    

We kunnen ons voorstellen dat velen in de wereld die de Focolarebeweging hebben leren kennen zich afvragen of de wegen die zijn geopend in de katholieke kerk, op oecumenisch gebied, op het terrein van de dialoog met mensen van andere religies en andere overtuigingen, nu verdergaan.

"Ik voel heel sterk dat we precies op het terrein van de dialoog een maximale openheid en inzet moeten hebben, opdat dit charisma overal kan doorwerken over iedere verdeeldheid en ieder deelbelang heen. In een tijd dat de wereld een zo ernstige crisis doormaakt is de kleine bijdrage die de beweging kan geven: het scheppen van nieuwe verhoudingen tussen mensen. Dat kan ertoe mensen helpen om te ‘zijn’ meer dan om te ‘hebben’, om te ‘geven’, om bereid te zijn iets van zichzelf op te offeren voor anderen, in plaats van iets van de anderen op te offeren voor het eigen belang. Dus: een nieuwe cultuur brengen, de cultuur van de gave, van de belangeloosheid, van de wederzijdsheid, in alle verhoudingen tussen mensen.

En voor welke uitdaging staat Focolare op dit moment?

De grootste uitdaging is die van trouw aan het erfgoed van Chiara. En dat is de eenheid. Die maakt mogelijk dat Jezus altijd onder ons aanwezig kan zijn, met zijn licht dat ons moet leiden. Dit is de grote erfenis die we hebben ontvangen. Overal ervaar ik een nieuw besef van verantwoordelijkheid. Het besef om altijd, vóór al het andere, de wederzijdse liefde levend te houden met die mateloze maat die het evangelie vraagt. Die opdracht voelen we als iets heel dringends, omdat we ons er steeds meer van bewust worden dat dát de voorwaarde is om het ‘goddelijke voort te brengen’. En dat is wat de mensheid van vandaag meer dan ooit nodig heeft.

door Alberto Barlocci

 
« Vorige