In het weekend van 2/3 februari ontmoette Focolarepresidente Maria Voce en Giancarlo Faletti een kleine 200 mensen, afkomstig van de twee grootste eilanden. Deze vormen samen Nieuw-Zeeland, door de lokale bevolking ook wel Aotearoa genoemd, wat het land van de lange witte wolk betekent.

In tegenstelling tot Australië zijn de interetnische relaties tussen de emigranten en de Maori’s minder problematisch, dankzij de inzet van de overheid en religieuze en culturele instanties. Een land dat een voorbeeld is van vreedzame co-existentie.

Geen beter welkom dat een Karana, een volkshymne van de Maori’s door de gemeenschap die nog maar een korte geschiedenis kent met het ideaal van de eenheid van Chiara Lubich (1920-2008). Een gemeenschap die een mooi evenbeeld vormt van de Nieuw-Zeelandse samenleving gezien de verschillende leeftijden en sociologische samenstelling.

Er was gelegenheid voor het stellen van vele vragen, waarin, net als in Australië, ook hier de grote invloed van de secularisatie en multiculturalisme op de samenleving zijn te zien.

Bill Murray, een Elder, een oudere man van zijn stam, Ngati Apa, bevestigde: “Na mijn ontmoeting met Focolare is niet zozeer mijn leven veranderd, maar de manier waarop ik Elder probeer te zijn. De liefde van Jezus is nu de basis van mijn beslissingen en de manier waarop ik handel.”

Maria Voce richtte zich tot de aanwezigen met de woorden: “De verschillende reizen die ik maak, stellen mij in de gelegenheid om de schoonheid van vele volkeren te leren kennen. Zo ook jullie die in een prachtig land leven.”

Ze nodigde iedereen uit, gelovig of niet, om samen getuigenissen te geven die passend zijn in verschillende situaties, in deze tijd.