Nieuws - Website Focolarebeweging

 

  HOME

 
Samen voor Europa - de boodschap van Chiara Lubich
Naar een cultuur van verrijzenis
 

De toespraak van Chiara Lubich wordt voorgelezen door Bruna Tomasi. Zelf kan de stichtster van de Focolarebeweging vanwege haar gezondheid niet aanwezig zijn in Stuttgart.

Chiara Lubich begint met een verwijzing naar de vele ideologieën die een rol hebben gespeeld in de geschiedenis van Europa, waarbij God steeds verder van ons af is gaan staan en het evangelie geen referentiepunt meer vormt. Mede daarom is de tijd die we doormaken één van de donkerste nachten die we ooit hebben gezien. Maar, zegt zij, God heeft zich niet afzijdig gehouden, Hij heeft zich gemanifesteerd door de charisma's, nieuwe bewegingen, gemeenschappen en geestelijke werken die er zijn ontstaan. "Elke beweging is geboren uit het licht van de heilige Geest en bouwt, als antwoord op de collectieve nacht die de wereld beheerst, netwerken van broederschap op."

Een spiritualiteit van gemeenschap...

Zoals Johannes Paulus II zei, is een spiritualiteit van gemeenschap nodig. De weg naar deze gemeenschap, zegt Chiara, is de gekruisigde Jezus. Verlaten door de Vader, heeft Hij zich overgegeven aan de Vader. Zij citeert hier de lutherse theoloog Hermann Bezzel: "Deze verlatenheid door God heeft de ellende van mijn afstand tot God in vreugde veranderd: de wereld is verzoend met God, het vreemde land is vaderland geworden, de woestijn is een groene vallei geworden, de afstand tot God is nabijheid van God geworden."
Chiara laat zien hoe verdeeldheid, twijfels en verzoekingen kunnen worden gezien als de aanwezigheid van God: "Als we die pijn voelen, moeten we ons herinneren dat Hij zich deze heeft eigengemaakt: deze pijn is als een aanwezigheid van Hem, een deelname aan zijn lijden. Laten we doen zoals Jezus, die aan deze schreeuw de woorden heeft toegevoegd: 'Vader, in uw handen beveel Ik mijn geest' en zich zo opnieuw aan de Vader overgaf". Ze vervolgt: "Net als Hij kunnen ook wij door het lijden heengaan en de beproeving overwinnen met te zeggen: 'hierin bemin ik U, verlaten Jezus, dit lijden is een uitdrukking, een gezicht van U." Als we ons dan in het volgende moment erop richten op onze broeder en zuster en op Gods wil, dan ervaren we meestal dat het lijden in vreugde wordt omgevormd, als door een goddelijke alchemie. Want door onze liefde voor de verlaten Jezus bloeien de gaven van zijn Geest in onze ziel op". Zo, zegt Chiara, kunnen we overal waar we zijn, in de wereld van de wetenschap, de politiek, de kunst, bijdragen aan een cultuur van gemeenschap.

... wordt cultuur van gemeenschap

Als we verenigd zijn in het Mystieke Lichaam van Christus kan de nacht een weg naar het licht zijn.  Dan kan, zoals Chiara dat noemt, een 'cultuur van de Verrezene' ontstaan, een cultuur van de nieuwe mens. Deze cultuur houdt onder andere in dat er gewerkt wordt aan een economie van gemeenschap waar goederen in gemeenschap met de armen worden gebracht. Dan worden de communicatiemiddelen gebruikt ten gunste van heel de mensheid. Dan wordt de politicus, die 'uitmunt in de kunst van de dialoog en de vereenzelviging met allen', werkelijk bemiddelaar tussen verschillende sociale partijen.
Chiara Lubich eindigt met de diepe, doorleefde woorden: "Als we in 2004 een stap vooruit hebben gezet met de vastberadenheid te streven naar de broederschap, willen we nu een stap verder in de diepte gaan: de prioriteit geven aan het beminnen en volgen van ons model: de gekruisigde en verlaten Christus. Zo kunnen we de schreeuw van de mensheid van deze tijd opnemen en door zijn schreeuw van verlatenheid, die alles verlost heeft, om ons heen de vernieuwde maatschappij te scheppen waarop de wereld wacht. Dan zullen we echt met Laurentius, jonge martelaar uit de derde eeuw, kunnen zeggen: "Mijn nacht kent geen duisternis, maar alle dingen schitteren in het licht."

Voor de volledige tekst klik hier


 
« Vorige